شخص باشد ، بنابراين هرگاه نايب پس از انجام عمرهء تمتّع از انجام حجّ معذور شود نمىتوان شخص ديگرى را تنها براى انجام حجّ تمتّع نايب گرفت . مسألهء 170 ) خدمهء كاروان‌ها كه متصدّى امور زنان ، كودكان ، پيرمردان و ضعيفان هستند و ناچارند شب دهم ذىحجّه با آنان از مشعر به منى بروند و در نتيجه نمىتوانند در فاصلهء زمانى بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب در مشعر باشند ، معذور به شمار مىآيند و نمىتوانند حجّ نيابتى بجا آورند . مسألهء 171 ) اگر پس از پذيرفتن نيابت عذرى براى نايب پيش آمد مانند اين كه كسى براى حجّ نيابتى اجير شود و بعداً به خدمت كاروان در آيد و در تقسيم كار ، او را مسئول رسيدگى به امور ضعيفان و زنان نمايند و قبول نكردن اين كار نيز برايش مشقّت داشته باشد در صورتى كه هنگام اجير شدن احتمال پيش آمدن اين وضعيّت را نمىداده ، بعيد نيست كه حجّ نيابتى او صحيح باشد . مسألهء 172 ) زنها كه شبانه از مشعر به منى مىروند و در فاصلهء ميان طلوع فجر تا طلوع آفتاب در مشعر وقوف نمىكنند چون تكليفشان همين است ، از اين جهت معذور به شمار نمىآيند و مىتوانند حجّ نيابتى انجام دهند . مسألهء 173 ) كسى كه نمىتواند عمرهء تمتّع و حجّ تمتّع بجا آورد و